Zabytki
Zamek Lęborski to najpiękniejszy zabytek miasta. Zamek został wzniesiony przez Krzyżaków, którzy zajęli miasto. Był on siedzibą Dytrycha von Loupheima, który był pierwszym krzyżackim wójtem miasta. Zamek istniał już od 1363 roku. Do dziś zachował się dom zakonny, który był drugim co do wielkości w ówczesnym Państwie krzyżackim. Pierwotny wygląd budynku nie zachował się jednak do dziś. Liczne przebudowy zniekształciły go. W ścianie południowej zachowały się jedynie zarysy ostrołukowych okien i blend. Dziś zamek jest siedziba Sadu Rejonowego. Kościół świętego Jakuba należy do najstarszych i zarazem najcenniejszych zabytków Lęborka. Zachowany został w pierwotnym stylu. Świątynia ta zbudowana była jako obronna. Jest to orientowana świątynia gotycka zbudowana z cegły o wątku gotyckim. Kościół jest trzynawowy, wewnątrz znajduje się barokowy ołtarz, rokokowa ambona i cenne tabernakulum z kości słoniowej. W zakrystii natomiast zachowało sie unikatowe sklepienie zwane kryształowym. Lębork posiada doskonale zachowane mury obronne, które czynią go unikatowym na Pomorzu. Fortyfikacje te posiadały 32 baszty i półbaszty oraz dwie bramy: Gdańską i Słupską oraz dwie furty. W pierwotnym styli zachowała się Baszta Bluszczowa. Jest to kolejny bardzo cenny zabytek miasta.
Legendy
Najważniejsza legendą dla Lęborka jest legenda o Królu Kaszubskim. Mówi ona, że na wzgórzu nieopodal tego miasta znajduje się szczelina wiodąca do zamku Kaszubskiego króla. Inny przekaz mówi, że szczelina ta powstała na wskutek działania tajemniczych sił i nie wiadomo dokąd prowadzi. Mieszkańcy bardzo zainteresowali się nią podchodząc do niej z każdej możliwej strony. Stwierdzono, ze jest w niej ukryty skarb, jednak strach był silniejszy nawet od odwagi największych śmiałków. W mieście wciąż mówiono o tajemniczej szczelinie. Rada Miejska postanowiła więc wysłać tam dwóch więźniów. Tak też się stało i udali się oni w głąb wielkiego pęknięcia. W pewnym momencie ogarnęła ich jasność. Ujrzeli przestronny wykuty w skale korytarz, na końcu którego widniały na pół uchylone wierzeje, za nimi zaś skąpaną w blasku przestrzeń. Podeszli bliżej i zaleźli się we wspaniałym ogrodzie, pełnym różnobarwnych kwiatów. Wtedy zatrzymało ich pacholę, które zakazało dotykania drzewa. Chłopiec powiedział skazańcom, ze zaprowadzi ich do zamku Króla Kaszubów. Wędrowali pośród przepięknego ogrodu, aż ujrzeli niesamowity zamek. Weszli do pięknej komnaty, gdzie zobaczyli Króla Kaszubów. Dostali od Króla list, z którym wrócili tam, skąd przybyli. List oddali burmistrzowi, jednak nikt nie znał jego treści, szczelina natomiast zniknęła.
Historia miasta
Z 8300-4200 p.n.e. pochodzą najstarsze znaleziska mezolityczne, które świadczą o rozwijającym się na tych terenach osadnictwie. W I wieku przed naszą erą zaczęła się w okolicach Lęborka rozwijać kultura oksywska. W IV wieku naszej ery na terenie obecnego Lęborka powstała osada kultury wielbarskiej, która ta miała kontakty handlowe z imperium rzymskim. W 1285 roku Lębork otrzymał z rąk Mieściwoja II prawa miejskie, jednak słabo udokumentowano ten fakt tak też wielu historyków poddaje go wątpliwości. 1295 rok przyniósł Lęborkowi zmiany, na mocy których został on oddany wraz z większością Pomorza Gdańskiego pod władzę króla Polski Przemysława II. W 1308 –n 1310 roku Lębork został przejęty przez Krzyżaków, którzy zbudowali w nim zamek. Po zwycięstwie pod Grunwaldem oddział polski wraz z pomocą ludności Lęborka odbił krzyżakom miasto. W 1658 roku miasto zostało spalone przez Szwedów, którzy wycofywali się z kraju. 1860 rok był bardzo ważnym dla całej ludzkości, gdyż właśnie wtedy urodził się Paweł Nipkow, który wynalazł telewizję. W latach 1893 – 1909 zabudowa Lęborka została zupełnie zmieniona na wskutek wybuchających w nim licznych pożarów, które z łatwością trawiły istniejące budynki. Dziś Lębork leży na pojezierzu Gdańskim i rozkwita ciesząc się swoją piękną historią.